Van de migraine verlost – inmiddels durft Dorien het hardop te zeggen

Dorien had als kind al vaak hoofdpijn. Die sloeg tijdens haar puberteit om in migraine. Op volwassen leeftijd beheersten de aanvallen haar leven volledig. “Een te lange autorit of een vliegreis, verkeerde voeding, te veel licht, geluid of weersverandering – het kon zomaar een trigger zijn.” De migraine had niet alleen grote impact op haar leven, maar ook op dat van haar gezin.


“In het begin duurde een aanval meestal een dag,” vertelt ze. “Maar op het laatst lag ik standaard drie dagen plat. Vaak verschoof de pijn van de ene naar de andere kant van mijn hoofd: het begon rechts door externe prikkels, of links door hormonale schommelingen. Een heftige aanval kon tot anderhalve week duren. Daarna moest ik nog dagen herstellen.”

Dorien doorliep het medische protocol. Ze begon met paracetamol en eindigde bij zwaardere middelen. “Triptanen konden een aanval soms stoppen, maar die kwam vaak dubbel zo hard terug. Ik gebruikte ze alleen als het echt niet anders kon.”

Om van de helse pijn af te komen, probeerde ze álles uit: van acupunctuur, hypnotherapie, neuraal- en hormoontherapie, EMDR/chiropractie tot voedingsaanpassingen. “Neuraaltherapie gaf enige hoop — ik was tien weken aanvalsvrij — maar uiteindelijk kwam de migraine toch weer opzetten.”

Onverwachte wending

In 2017 nam haar zoektocht een onverwachte wending. “Ik had al sinds 2009 een massagepraktijk en wilde als bijscholing de opleiding Triggerpoint Reset Methode van Tim van Orsouw volgen. Een onderdeel van die opleiding was een zesweekse mind-body-training.” Tijdens de training werd de theorie van het Diversion Pain Syndrome belicht, gebaseerd op het werk van de Amerikaanse rugarts dr. John Sarno. “Hij ontdekte dat fysieke pijn niet altijd voortkomt uit schade aan het lichaam, maar vaak een beschermingsreactie is van het brein. Ik leerde dat pijn soms een signaal is die bescherming biedt.”

Dorien leerde over de invloed van gedachten, emoties en overtuigingen op het lichaam. “Het was alsof alle puzzelstukjes op hun plek vielen. Ik stopte met zoeken naar de fysieke oorzaak en begon me af te vragen wat mijn migraine me probeerde te vertellen.” Ze ontdekte hoe diep ze vastzat in zelfkritiek en aangeleerde overtuigingen die niet bij haar passen. “Dat zorgde voor continue, onbewuste pijn.

Wat haar onder meer hielp, was de Emotional Freedom Technique/The Work van Byron Katie. Een methode met vier eenvoudige, maar confronterende vragen over je gedachten. Is het waar? Kun je zeker weten dat het waar is? Wat voel je als je die gedachte gelooft? En wie zou je zijn zonder die gedachte? Door haar overtuigingen te bevragen, ontstond er ruimte. Ze realiseerde zich dat emoties er mogen zijn, dat ze deze niet hoefde te onderdrukken. “Mijn hoofd zat zó vol overtuigingen dat mijn spreekwoordelijke emmer al snel overstroomde. Een kleine trigger, zoals een autorit, fel licht, onweer — en ik lag plat door de migraine. Toen ik die interne emmer begon te legen, veranderde alles.”

De snelweg naar migraine

Pas nu ziet Dorien in dat migraine voor haar een neurologisch patroon was geworden. “Ooit was mijn migraine een geitenpaadje. Omdat mijn brein telkens dezelfde route nam, was het uitgesleten tot een snelweg. Bij het minste of geringste zat ik erop.” De uitdaging was om het patroon te herkennen en op tijd een andere afslag te nemen. Dat lukte. Ik legde een nieuw pad aan, mijn snelweg richting migraine raakte in verval.

Hoe ze dat deed? “Als ik hoofdpijn kreeg, ging ik bij mezelf na: heb ik zware gedachten? Voel ik verdriet?” Zo leerde Dorien haar eigen systeem scannen. “Soms zat ik in een vicieuze cirkel van zelfkritiek. Dan wist ik: oké, ik moet uit die negatieve spiraal stappen.” Ze ontwikkelde haar eigen manier om spanning te ontladen. “Ik had filmpjes klaarstaan. Als ik mezelf zat af te branden, zette ik een grappig filmpje op. Door even goed te lachen, voelde ik de spanning zakken. Voelde ik me verdrietig, dan zette ik bewust een huilfilmpje op. Na tien minuten janken, was de druk van de ketel en verdween de hoofdpijn.”

Herstelverhalen bieden hoop

In 2017 had Dorine haar laatste migraineaanval. Het heeft lang geduurd, ruim drie jaar, voordat ze hardop durfde te zeggen dat haar migraine weg is. “De angst dat het toch zou terugkomen, zat diep. Maar het was echt waar.” Dorien leeft sindsdien voluit en is dankbaar voor alle dingen die ze kan doen. “Mijn man en ik gaan met de caravan op vakantie. Ik kan naar de sauna, naar verjaardagen en feestjes, en ik kan werken zonder me ziek te melden – dat is werkelijk zo fijn. Het maakt niet uit als ik eens een maaltijd oversla.”

Omdat ze weet hoe uitzichtloos migraine kan voelen, wil ze haar verhaal het liefst van de daken schreeuwen. Ze schreef een boek over haar herstel en is als vrijwilliger verbonden aan Stichting Emovere. Ook nam ze deel aan de pilot Deel je Verhaal van Je Leefstijl Als Medicijn. “Het is voor lotgenoten zó waardevol om herstelverhalen te horen. Die bieden hoop. Zelfs als je al veel geprobeerd hebt, kan iemands ervaring je op een nieuw spoor zetten.” Dorien wil met haar ervaring duidelijk maken dat het bij leefstijlaanpassingen niet alleen gaat om voeding of therapie. “De connectie tussen lichaam en geest kan van grote invloed zijn op een chronische aandoening.”

In het begin deelde Dorien haar verhaal ook in Facebookgroepen. Maar daar werd haar enthousiasme niet altijd goed ontvangen. “Als ik iets deelde over de rol van het brein of de invloed van emoties, voelden mensen zich aangevallen. Alsof ik zei dat het hun eigen schuld was. Ten onrechte wordt het vaak zo ervaren: als je zelf invloed hebt, dan had je het blijkbaar kunnen voorkomen – en als het dan niet lukt, voelt het als falen. Maar er is absoluut geen sprake van schuld, het is een onbewust proces.”

Zorgprofessionals wakker schudden

Dorien had nog een reden om haar verhaal te delen via het vertelpunt. “Veel mensen, zelfs zorgprofessionals, hebben geen idee wat migraine is. Hoe slopend de pijn is en dat je bij een aanval niets kunt. Niet praten, niet bewegen – het verlamt je hele lichaam. Mijn huisarts dacht dat ik tijdens een aanval wel op het spreekuur kon komen. Hij had werkelijk geen idee. Tot hij mij eens bezocht tijdens een migraineaanval. Toen schrok hij zich rot.”

Tenslotte wil ze artsen en specialisten wakker schudden. “Ze vertelden mij dat migraine genetisch bepaald is en dat het ongeneeslijk is. Dat label doet iets met je onbewuste. Als je denkt dat er niets aan te doen is, sluit je deuren. Terwijl er zóveel mogelijk is. Migraine is niet altijd een levenslang vonnis. Mijn verhaal bewijst dat migraine wel degelijk is te overwinnen. Het is in elk geval de moeite waard is om te onderzoeken wat je met de leefstijl kunt bereiken.”

Deel òòk jouw verhaal

Heb jij migraine en ervaar je verbetering door leefstijlaanpassingen? Deel ook je verhaal via een Vertelpunt. Zo inspireer je andere patiënten en help je de zorg en wetenschap vooruit.

– Het invullen kost slecht 10-15 minuten
– Je verhaal blijft anoniem

Ga naar het Vertelpunt migraine en maak het verschil!